زندگی نامه آیة الله العظمی فقیه سبزواری

مسافرت های حضرت آیة الله فقیه سبزواری

اولین سفر مرحوم فقیه سبزواری ، سال هزار و سیصد و پنجاه و سه قمری بود که به زیارت مکه معظمه مشرف شدند .

قطعی است که از برخورد با رجال دینی و علمی کشورهای اسلامی و ملاقات آن ها در کعبه شریفه و هم چنین از بدرقه و استقبال ها و دید و بازدیدها ، خاطرات جالبی داشتند که متأسفانه ما اکنون از آن ها چیزی دردست نداریم و مطلبی که برای خوانندگان محترم شایان توجه باشد ، در اختیارمان نیست .

دومین سفر ایشان در سنه هزار و سیصد و شصت و پنج قمری بود که به زیارت اعتاب مقدسه مشرف شدند . دراین سفر ، مدتی را درنجف و کربلا اقامت نمودند و تمام شخصیت های علمی و دینی و رجال و معاریف کربلا و نجف از معظم له دیدن و مقدمشان را گرامی داشتند . هنگام بازگشت از این سفر ، به زیارت حضرت معصومه سلام الله علیها درقم مشرف شدند و در آن جا نیز با محبت و علاقه فوق العاده علما و فضلا حوزه علمیه و سایر طبقات روبرو شدند . ما از این سفر هم نتوانستیم خاطره جالبی به دست آوریم و دسترسی بر تمام جزئیات این مسافرت نداشتیم . به همین جهت ، فقط به ذکر سفر و تاریخ آن ، قناعت کردیم .

سفر سوم مرحوم فقیه سبزواری در شوال سال هزار و سیصد و شصت و هفت قمری بود که مجددا عازم مکه شدند و به زیارت بیت الله الحرام مشرف شدند . این سال اولین سالی بود که از ایران ، کاروان های حج بصورت منظمی حرکت کرد و مشهوراست که در همین سال ، در حدود بیست هزار نفر از ایران به مکه معظمه مشرف شدند .

در این سال ، شخصیت های بزرگی از ایران عازم مکه گردیدند که از آن جمله ، مرحوم آیة الله بهبهانی و آیة الله آقای حاج میرزا عبدالله سعید تهرانی معروف به چهل ستونی بودند . همراه این کاروان ها ، عده ای از وعاظ محترم و مبلغین ارجمند حرکت کرده بودند که در رأس آن ها ، خطیب توانا و مبلغ عالیقدر و واعظ شهیر جناب آقای فلسفی مدظله العالی بود .

اکثر علما و وعاظ و رجال ، با هواپیما از تهران حرکت کردند و از طریق هوائی وارد حجاز شدند اما حضرت آیة الله فقیه سبزواری که تا پایان زندگی هم معتقد به این موضوع بودند که باید همیشه در میان جمع مردم و راهنمای آن ها بود ، تصمیم گرفتند که با جمعیت حجاج از راه زمین و از طریق کویت و عراق به طرف مکه حرکت کنند بطوریکه مشهوراست ، جمعیتی که تحت سرپرستی معظم له به طرف مکه حرکت می کرد ، متجاوز از پانزده هزار نفر بوده است که این عالم بزرگ تنها رهبر روحانی این جمعیت بوده اند .

مرحوم فقیه سبزواری عقیده بر آن داشتند که عالم هرگز نباید از مردم جدا باشد بلکه باید عملا در شادی و اندوه مردم شریک باشد و همیشه در اختیار مسلمین بوده و بار خدمت به اجتماع را به دوش بگیرد . در پیروی از همین باور و نظریه بود که برای زیارت خانه خدا بیابان های مخوف و راه های ناهموار و دشوار و خطرناک را در پیش گرفت و به همراه مردم ، مشکلات این سفررا تحمل می نمود .

راه های صعب العبور و دشوار در پیش بود . راه هائی که با شتر و استر طی می شد و تنها با این وسائل ، عبور و گذشت از آن ها ممکن بود . برای اولین بار این چنین جمعیتی با اتوبوس از این طریق می گذشت و قطعا زحماتی را باید تحمل می کرد و رنج هائی را بر خود هموار می نمود . مرحوم فقیه سبزواری در این سفر خودرا برای هرگونه زحمت و ناراحتی آماده کرده بود و بحمدالله و البته با همت عالی خود ، بسیاری از دشواری ها و سختی هارا ازبین برد و با توجه به فضل الهی ، خود و جمعیت را کاملا سالم به مکه رسانید . در تمام این مسیر ، معظم له از دنبال کاروان ها حرکت می کرد که اگر برای کاروان ها مشکلی پیش آمد یا اتوبوسی در ریگ های بیابان فرو رود و بماند و یا خطری پیش آید ، خود شخصا به کمک آن ها بشتابد و آنان را یاری نماید .

لذا هرگاه اتوبوسی با خطر مواجه مواجه می شد ، یا در ریگ های بیابان فرو می رفت و از حرکت باز می ماند ، به جمعیت دستور می فرمودند که به کمک بشتابند و خود نیز همراه جمعیت اتوبوس و سرنشینان آن را از خطر نجات می دادند.

وجود ایشان دراین سفر و در این راه به قدری موثر بود که یک چنین جمعیتی در یک چنین راهی بدون این که یک نفر تلف شود ، همگی تندرست و سلامت وارد مکه معظمه شدند و مشغول اجرای مراسم حج شدند .

منبع :

کتاب عمری پرافتخار ، خاطرات زندگانی حضرت آیة الله العظمی فقیه سبزواری

صفحات 48 ، 49 ، 50