زندگی نامه آیة الله العظمی فقیه سبزواری

   مشهد، در روزهایی که انقلاب اسلامی به اوج خود رسیده بود بستر وقوع حوادثی شد که هر یک ضمن ثبت در دفتر تاریخ انقلاب اسلامی ایران در روند پیروزی آن نیز تأثیرگذار بود. واقعه 23 آذر 57  بیمارستان شاه رضا که بعدها به امام رضا(ع) تغییر نام یافت یکی از رخدادهایی است که در سیر نهضت امام خمینی (ره) اتفاق افتاد. هم زمانی واقعه 23 آذر 1357 و محرم، شور و شعور انقلابی را در میان مردمِ به خشم آمده از اعمال پهلوی فزونی بخشید و تظاهرات پیاپی مردمی باعث حمله بیشتر عاملان خشونت رژیم به مردم عزادار حسینی و مخالفان سلطنت پهلوی شد.

     مساجد شبانه روزی!

در صبحی پاییزی برای خرید به مغازه خواربار فروشی رفتم. روی یکی از روزنامه ها مطالبی درباره 23 آذر نوشته بود. نظرم جلب شد. از صاحب مغازه که سن و سالی از او گذشته بود سوال کردم 23 آذر چه خبر بوده است؛ لب به سخن گشود و گفتگویی رد و بدل شد که در ادامه حاصل آن را خواهید خواند.

 حاج حسین علی محمدی یکی از کسبه محله میثم تمّار است. او از سال 1345 در همین محله زندگی می کند و در دوران قبل از انقلاب نقش اورژانس محله را ایفا می کرده است. حاج حسین علی قبل از انقلاب رابط مسجد ابوالفضلی با مساجد رضوی، سجادیه، امام حسن (ع) و فقیه سبزواری بوده و فعالیت هایی به همراه دیگر فعالان انقلابی در این مساجد انجام می داده است. این مساجد به صورت شبانه روزی فعالیت های می کرده اند. در آن زمان ارتباط بین مساجد نزدیک و برنامه های مشارکتی اجرا می شده است. می گوید: «امنیت محله را با همکاری فعالان دیگر مساجد برقرار می کردیم.» حاج حسین علی عامل اصلی رشد فکری بچه ها را توزیع شب نامه هایی که چکیده ای از سخنرانی شهید هاشمی نژاد، آیت ا...خامنه ای و دیگر علما و حاوی برخی از مسائل مهم روز بوده است می داند. او و دیگر رابطان پس از دریافت شب نامه ها آنها را به صورت شبکه ای به دیگران انتقال می داده اند.

     پاتوق فعالان انقلابی

محمدی می گوید: «قبل از انقلاب مسجدابوالفضلی حدود 75 نیروی فعال و دغدغه مند داشت، همه اهالی محله (میثم) بودند.» آنها اطراف مسجد مغازه دو طبقه  متعلق به تاجرآهن فروشی را با رایزنی در اختیار می گیرند و از آن به بعد پاتوق اصلی آنها می شود طبقه دوم این مغازه. «از آن جا نیروها را تقسیم و امنیت محله را حفظ و تا صبح به صورت نوبتی گشت زنی می کردیم.»

تا اینکه نیروهای ارتش طاغوت از فعالیت های آنها باخبر می شوند و سحرگاه یکی از روز ها با هدف زهرچشم گرفتن از مردم با نیرو و تانک و دیگر تجهیزات نظامی از ابتدا تا انتهای خیابان میثم را طی می کنند و شیشه های تعدادی از مغازه ها را نیز می شکنند. اهالی میثم که از این اقدام نیروهای رژیم ناراحت می شوند دنبال فرصتی می گردند تا جبران کنند.

     آمبولانس محل

حاج حسین علی نقل می کند: «من یک ماشین استیشن داشتم. اکثر شب ها کار آمبولانس را انجام می دادم. مردم محل به پاتوق ما مراجعه می کردند. چون در ساعات شب عبور و مرور سخت کنترل می شد خیلی از مریضان محل را به بیمارستان امام رضا (ع) منتقل می کردم.  طوری شده بود که نگهبان بیمارستان مرا می شناخت و از دور با دیدن ماشین راه را باز می کرد و داخل می رفتم.»

 از مسجد تا بیمارستان

صبح23 آذر 57 حاج حسین علی از اتفاقات بیمارستان شاه رضا باخبرمی شود و از بلندگوی مسجد اهالی را فرا می خواند. اهالی که گویا چشم انتظار چنین لحظه ای بودند جلوی مسجد ابوالفضلی حاضر می شوند و با پای پیاده به طرف دفترآیت ا...شیرازی به راه می افتند و سپس به سمت بیمارستان ادامه مسیر می دهند. جمعیت از اقصی نقاط مشهد به هم ملحق می شوند و سیلی از مردم به سوی بیمارستان راهی می شود.

 حاج حسین علی  اتفاقات بیمارستان را این گونه نقل می کند: «ماجرا از این قرار بود که چماق داران شاه در این روز با شعار جاوید شاه از مقابل در شرقی بیمارستان امام رضا عبور کرده بودند. همین هم باعث شده بود تا کارمندان، پرستاران و پزشکان حاضر در بیمارستان پشت نرده های حیاط بیمارستان حاضر شوند و شعار مرگ بر شاه سر دهند. هم نوایی دانشگاهیان و مردم انقلابی حاضر در صحنه باعث شد خشم طرفداران شاه با خشونت همراه شود. آنها با بالا رفتن از نرده های بیمارستان وارد محوطه بیمارستان و با مردم درگیر شده بودند. با بالا گرفتن درگیری بین مردم و عاملان شاه، مأموران رژیم پهلوی نیز وارد عمل و به حمایت از چماقداران وارد بیمارستان شده بودند. بیمارستان از وضع عادی خارج می شود. مهاجمان با حمله وحشیانه به بیمارستان به ویژه بخش کودکان وسایل آن را شکسته بودند و کودکان بستری در بیمارستان را مجروح و سرم های کودکان را از بدن آنها جدا کرده بودند.»

 خبر این حمله وحشیانه و تعرض به بخش کودکان بیمارستان بی درنگ در شهر می پیچد و مردم برای کمک به آسیب دیدگان به سوی بیمارستان روانه می شوند. این حضور مردم در بیمارستان، باعث وحشت مهاجمان دولتی و فرار آنها می شود. آن روز و روزهای بعد بخش اطفال بیمارستان شاهد بازدید انبوه مردم از صحنه های دلخراش خون های ریخته شده، تجهیزات خراب شده و محل برخورد گلوله ها و ... است. به سرعت محوطه بیمارستان به محل اجتماع همه روزه مردم و ایراد سخنرانی انقلابیون تبدیل می شود. نام بیمارستان شاه رضا به بیمارستان امام رضا تغییر می کند و به یکی از کانون های اصلی مبارزه مبدل می شود.

     عزاداری سفیدپوشان

حاج حسین علی تعریف می کند: «پس از ورود مردم به بیمارستان، محمد منفرد از نخستین نفراتی بود که برای کمک به مردم وارد بیمارستان شد. منفرد پس از درگیری با مأموران رژیم به شدت مجروح شد و پس از یک روز به شهادت رسید. جامعه پزشکان مشهدی در مراسم تشییع جنازه او که 25 آذر برگزار شد با لباس سفید پیشاپیش جمعیت حاضر شدند.»

http://shahraraonline.com/news/46271