زندگی نامه آیة الله العظمی فقیه سبزواری

جمعه 14 آبان مصادف با 28 ذی القعده سالروز درگذشت عالمی ژرف نگر و فقیهی فاضل است، او که در شهر سلطان آباد، اراک فعلی به عرصه خاکی گام نهاد و در نجف به افلاک پر کشید، در علم و تقوا مقام و رتبه ای خاص داشت.

مرحوم آقا ضیاء با بهره مندی از استعداد و هوش سرشار خود مدارج علمی را به سرعت سپری کرد و بعد از فوت پدر، بواسطه حادثه ای که اتفاق می افتد رحل اقامت در اصفهان و سپس در نجف می اندازد.

* آه؛ در خانه آخوند بسته شد!

آیت الله العظمی اراکی این قضیه را این گونه نقل می کند:

«پدر مرحوم آقا ضیاء که از عالمان منطقه بود در هشتاد سالگی فوت کردند، آقا ضیا در آن موقع 12 سال داشتند، و بعد از این که بخشی از دروس حوزوی را سپری می کنند، و به سن 25 سالگی می رسند، فردی به نام صمصام الملک که در عین متمول بودن از علوم هم بی اطلاع نبود، سوالی فقهی از آقا ضیا می پرسد، که وی از عهده آن برنمی آید، حاج صمصام الملک دست روی دست می زند و می گوید: «آه؛ در خانه آخوند بسته شد‍!» فرزند آقا ضیا می گوید: پدرم می گفت که این مثل یک کاسه آب گرمی بود که به سرم ریختند، لذا به اصفهان می رود و سپس به نجف هجرت می کند و می ماند تا «آقا ضیا» می شود» (گلشن ابرار ج سوم، ص 282)

وی که با عزمی جزم؛ بار سفر بسته بود و رحل اقامت در جوار بارگاه امیرالمومنین (ع) افکنده بود، با تلاش بسیار به عنوان مدرّسی بزرگ و متفکری صاحب نظر و ژرف اندیش پا به عرصه علوم دینی نهاد و فضلا و متفکرین بسیاری از سرچشمه زلال او توشه برگرفته و سیراب شدند.

*شاگردان آقا ضیاء

آیات عظام سید محسن حکیم، سید احمد خوانساری سید محمد رضا گلپایگانی، سید شهاب الدین مرعشی، سید محمود شاهرودی، میر سید علی یثربی کاشانی، شیخ محمد تقی بهجت، میرزا هاشم آملی، میرزا علی غروی علیاری و ده ها فاضل و اندیشمند از خرمن علم و اندیشه او خوشه های علمی و عملی چیدند و هرکدام عَلَم هدایت در شهر و دیاری بر افروختند.

* روضه خوان اهل بیت (ع)

عشق و دلدادگی او به اهل بیت عصمت و طهارت(ع) و بویژه امام حسین (ع) زبانزد خاص و عام بود و ماه محرم در منزل خود روضه خوانی منعقد می کرد، خود منبر می رفت و برای اهل مجلس مصیبت می خواند و بسیار می گریست.

*فرهیخته ای که به او اقتدا می کردیم

آیت الله میرزا هاشم آملی (ره) در خصوص استاد خود می گوید: «ارتباط مرحوم آقا ضیا عراقی با من بیش از ارتباط یک استاد و شاگرد بود او در علم اصول دانشمندی فرهیخته و پیشوایی است که به او اقتدا می کردیم و در علم فقه راهنمایی بود که بوسیله او به معارف بلند و محکم دینی دست می یافتیم»(گلشن ابرار ج سوم ص289)

مرحوم آقا ضیا در عرصه کتابت و نگارش آثار علمی نیز یگانه عصر خود بود و آثار گرانباری چون حاشیه کفایةالاصول، تعلیقات رسایل شیخ انصاری مقالات الاصول، حاشیه عروةالوثقی و ده ها اثر دیگر را از خود به یادگار گذاشت که پس از گذشت سالیان بسیار، همچنان محل مراجعه عالمان و فرهیختگان حوزوی است.

* پرواز به ملکوت

این فقیه اصولی عاقبت در 28 ذی القعده 1361 ه.ق در نجف اشرف کالبد، به تن خاک سپرد و روحش قرین فرشتگان گشت و در حرم مطهر امیرالمومنین (ع) آرام گرفت، به هنگام وفاتش سه روز در نجف عزای عمومی اعلام شد.

جمعه 14 آبان مصادف با 28 ذی القعده سالروز درگذشت عالمی ژرف نگر و فقیهی فاضل است، او که در شهر سلطان آباد، اراک فعلی به عرصه خاکی گام نهاد و در نجف به افلاک پر کشید، در علم و تقوا مقام و رتبه ای خاص داشت.

مرحوم آقا ضیاء با بهره مندی از استعداد و هوش سرشار خود مدارج علمی را به سرعت سپری کرد و بعد از فوت پدر، بواسطه حادثه ای که اتفاق می افتد رحل اقامت در اصفهان و سپس در نجف می اندازد.

* آه؛ در خانه آخوند بسته شد!

آیت الله العظمی اراکی این قضیه را این گونه نقل می کند:

«پدر مرحوم آقا ضیاء که از عالمان منطقه بود در هشتاد سالگی فوت کردند، آقا ضیا در آن موقع 12 سال داشتند، و بعد از این که بخشی از دروس حوزوی را سپری می کنند، و به سن 25 سالگی می رسند، فردی به نام صمصام الملک که در عین متمول بودن از علوم هم بی اطلاع نبود، سوالی فقهی از آقا ضیا می پرسد، که وی از عهده آن برنمی آید، حاج صمصام الملک دست روی دست می زند و می گوید: «آه؛ در خانه آخوند بسته شد‍!» فرزند آقا ضیا می گوید: پدرم می گفت که این مثل یک کاسه آب گرمی بود که به سرم ریختند، لذا به اصفهان می رود و سپس به نجف هجرت می کند و می ماند تا «آقا ضیا» می شود» (گلشن ابرار ج سوم، ص 282)

وی که با عزمی جزم؛ بار سفر بسته بود و رحل اقامت در جوار بارگاه امیرالمومنین (ع) افکنده بود، با تلاش بسیار به عنوان مدرّسی بزرگ و متفکری صاحب نظر و ژرف اندیش پا به عرصه علوم دینی نهاد و فضلا و متفکرین بسیاری از سرچشمه زلال او توشه برگرفته و سیراب شدند.

*شاگردان آقا ضیاء

آیات عظام سید محسن حکیم، سید احمد خوانساری سید محمد رضا گلپایگانی، سید شهاب الدین مرعشی، سید محمود شاهرودی، میر سید علی یثربی کاشانی، شیخ محمد تقی بهجت، میرزا هاشم آملی، میرزا علی غروی علیاری و ده ها فاضل و اندیشمند از خرمن علم و اندیشه او خوشه های علمی و عملی چیدند و هرکدام عَلَم هدایت در شهر و دیاری بر افروختند.

* روضه خوان اهل بیت (ع)

عشق و دلدادگی او به اهل بیت عصمت و طهارت(ع) و بویژه امام حسین (ع) زبانزد خاص و عام بود و ماه محرم در منزل خود روضه خوانی منعقد می کرد، خود منبر می رفت و برای اهل مجلس مصیبت می خواند و بسیار می گریست.

*فرهیخته ای که به او اقتدا می کردیم

آیت الله میرزا هاشم آملی (ره) در خصوص استاد خود می گوید: «ارتباط مرحوم آقا ضیا عراقی با من بیش از ارتباط یک استاد و شاگرد بود او در علم اصول دانشمندی فرهیخته و پیشوایی است که به او اقتدا می کردیم و در علم فقه راهنمایی بود که بوسیله او به معارف بلند و محکم دینی دست می یافتیم»(گلشن ابرار ج سوم ص289)

مرحوم آقا ضیا در عرصه کتابت و نگارش آثار علمی نیز یگانه عصر خود بود و آثار گرانباری چون حاشیه کفایةالاصول، تعلیقات رسایل شیخ انصاری مقالات الاصول، حاشیه عروةالوثقی و ده ها اثر دیگر را از خود به یادگار گذاشت که پس از گذشت سالیان بسیار، همچنان محل مراجعه عالمان و فرهیختگان حوزوی است.

* پرواز به ملکوت

این فقیه اصولی عاقبت در 28 ذی القعده 1361 ه.ق در نجف اشرف کالبد، به تن خاک سپرد و روحش قرین فرشتگان گشت و در حرم مطهر امیرالمومنین (ع) آرام گرفت، به هنگام وفاتش سه روز در نجف عزای عمومی اعلام شد.